Antroposofische behandeling
 Hoge bloeddruk, Hart infarct, Hartfalen, Atrium Fibrillation, CVA: Een paar van de meest voorkomende hart problemen. Gelukkig is de moderne medische wetenschap goed ontwikkeld: er kunnen stents geplaats worden, ablatie zodat het hart ritme weer regelmatig wordt, tabletten tegen hoge bloeddruk en nog veel meer. Ons dierbare hart is een central orgaan, het proeft het bloed wat uit onze bovenpool uit het hoofd gebied komt, het proeft de kwaliteit wat uit de stofwisseling komt en in het ritme geeft nieuwe impulse. Als je i je hart geraakt wordt voel je warm en geroerd. Wat kunnen we doen aan natuurlijke ondersteuning. In de antroposofie hebben we een mooi geneesmiddel. Primula Onopordon een veelgebruikt basis-geneesmiddel voor hart en bloedsomloop staan uitersten tegenover elkaar. Enerzijds is er een klein, fris voorjaarsplantje, de Primula veris oftewel sleutelbloem. Dan is er Onopordon acanthium, de ezelsdistel. Het is een manshoge distel met grote, wit-viltige bladeren, die onder de brandende zomerzon midden op de steppe staat In Primula Onopordon, zit ook nog heel klein beetje van een derde plant: de Hyoscyamus niger, het bilzekruid. Dit is een plant die in de bladeren een ijzingwekkend sterk ritme laat zien. De unieke combinatie van deze planten werkt harmoniserend op het hart gebied. Fysiek: een patiënt van mij met snelle hartslag gebruikt dit succesvol om haar hartslag te normaliseren. Een andere patient met hoge bloeddruk gebruikt het hiervoor, en het ziekenhuis as verrast heirdoor: hij moest er vooral mee doorgaan vertelden ze. Maar het werkt ook bij emoties die uit balans zijn: een antroposofisch werkend psychiatrisch gebruikt dit middel vaak hiervoor. En dan kan het ook het dag nacht ritme harmoniseren. Hierboven: de sleutel bloem Hieronder: hyocyamus 
2 Comments
Bijscholing behoort tot het artsen leven. En vaak is het boeiend en stimulerend. Als antroposofisch arts gaat de bijscholing ook over de middelen die ik voorschrijf. Dit weekend was zwavel aan de beurt. We hebben veel zwavel in ons lichaam, het is belangrijk onderdeel van eiwit rijke weefsels , zoals spieren, huid, en bindweefsel. Het zit in veel van onze voedingsproducten, vooral in kool ui, knoflook etc zit veel zwavel en soms kunnen we dat ruiken....Zwavel heeft een mooie lente gele kleur als je het in de natuur vindt. . We hadden geluk dat we ook wat proefjes met zwavel zagen. Zwavel wordt makkelijk verhit en gaat dan in een vloeibare fase en daarna gas over. Het heeft veel warmte in zich, denk aan vulkanen met zwavel dampen, en ja het ruikt Zwavel baden zijn van oudsher therapeutisch gebruikt. Op de nascholing konden we een zwavel voeten bad proberen, mijn voeten voelden de hele dag mooi wollig en warm. Als arts vind ik het belangrijk dat de patiënten warm zijn en vooral warme voeten hebben. Mensen met kanker klagen vaak over koude gevoel, die beter wordt met maretak behandeling Met koude voeten kunnen we ook niet goed slapen. Als we teveel in ons hoofd zitten krijgen we ook koude voeten. Ik heb vaak mensen met migraine advies gegeven een mosterd voetbad te nemen: mosterd is heel zwavel rijk. Nu heb ik een extra mogelijk om mensen te helpen hun lichaam met warmte te doordringen, een zwavel voetbad (gemaakt met Kalium Sulfuratum, Weleda). Er is maar weinig nodig voor het voetbad, en ja het ruikt naar... Zwavel. Hieronder een zwavel kristal.  Dit zijn lastige klachten. Een snijdende pijn die niet niet reageert op paracetamol of ibuprofen.
Het complex regionaal pijn syndroom kan onschuldig beginnen, een kneuzing van je had na een val, of na een operatie waar een zenuw is geraakt. In de loop van de tijd breidt de pijn zich uit en gaat het leven beheersen. In mijn werkleven heb ik verschillende mensen met neuralgische pijn kunnen ondersteunen. Een bekende oorzaak is post herpetische neuralgie, pijn na gordelroos. Ondersteuning met aconite olie of aconite druppels kan verlichting geven. Bij neuralgie na zenuw beschadiging is hypericum, st janskruid in verschillende vormen een fijne ondersteuning. Soms zijn homeopathische injecties een hulp, afhankelijk van de klachten. Pas kreeg vertelde een patient mij, dat ze met haar morfine gestopt was, o.a door ondersteuning met maretak injecties .Ze kan nu weer helder denken en normaal functioneren De titel lezend denkt je met een luguber sprookje te maken te hebben, maar niets is minder waar.
Ik was op de internet aan het struinen over de weg die ongeboren zielen maken en kwam deze titel tegen. Nu had het toeval(of niet) dat de volgende dag iemand met veel enthousiasme over dit boekje vertelde, zozeer zelfs dat het haar kijk op net leven veranderde. Het Sprookje van de dood is een inspirerend verhaal over een Zieltje dat voor de allereerste keer de reis naar de Aarde gaat maken. Wat gaat daar allemaal aan vooraf en hoe is het voor een ziel om in een mensenlichaam geboren te worden. Hoe wordt een leven op Aarde ervaren door de ogen van een ziel, en tenslotte: hoe ervaart een ziel het sterven, ofwel de terugkeer naar Huis. Dit alles wordt op een leuke en eenvoudige manier verteld. Je wordt door het Zieltje meegenomen op haar grote avontuur. Het is een wonderbaarlijke reis die je misschien opnieuw laat ontdekken wie je werkelijk bent en waar je eigenlijk vandaan komt. Marie-Claire van der Bruggen (1969) was zich als kind al bewust van een wereld die anderen niet konden waarnemen en waarin ze zich heel erg op haar gemak voelde. Na een lange zoektocht en met behulp van haar gids Charion heeft ze antwoord gevonden op veel van haar vragen. Met dit boek wil ze mensen inspireren om zich k wee rte gaan herinneren wie ze werkelijk zijn en waar ze vandaan komen. Ze vindt het vooral heel belangrijk om angst rondom de dood weg te nemen. Het Sprookje van de dood is een uitgave van Eoscentra Samenvatting van bol.com Het bijzondere in het verhaal is dat het zieltje in haar hogre bewustzijn in de hemel bewust voor de tegenslagen kiest die ze zal ontmoeten, om vertrouwen te leren in dit leven. Dit klinkt misschien vergezocht, maar toch kom ik dit tegen. Mijn echtgenoot kreeg dementie, op 56 jarige leeftijd. Hij was helder daarover, dit heb ik bewust gekozen in dit leven, en doe het voor andere mensen Het bleef een pijnlijk proces ,met verdriet, angst en onrust bij tijden, maar er was ook vreugde ,muziek en nieuwe ontmoetingen. We kunnen ook ziekten krijgen omdat we deel zijn van de tijd waarin we leven, denk aan Covid, hart en vaatziekten, kanker etc . Uiteindelijk blijft het vaak een vraag :waarom ik? Er is veel meer op hemel en aarde dan we weten. in de late lente
Gewone smeerwortel - Symphytum officinaleIn veelsoortige graslanden, bijvoorbeeld op de hellingen van dijken en dijkvoeten, sommige bermen en langs struweelranden met een vochtige, mineraalrijke bodem, valt Gewone smeerwortel vaak op, door de ruw aanvoelende bladeren en stengels, maar ook door de bloeiwijze met daarin de hangende witte tot roodpaars kleurende klokvormige bloemen. De bloemen worden veelvuldig door grotere insecten als langtongige hommels bezocht die de nectar onderuit de bloemen en ook wel pollen verzamelen. Kleinere insecten als bijen, of hommels boren vaak onderin de kroonbuis een gat, zodat ze toch de nectar kunnen stelen. Dit noemen we "inbraak" en de geboorde gaten vallen vaak op door hun bruine rand. Als ik aan het roeien ben op het water zie ik symphytum langs de kant en denk terug aan mijn antroposofische medische opleiding, waar ik zelf een tinctuur met symphytum maakte. Last van tennis elleboog, . Symphytum zalf kompres in de nacht en overdag Symphytum comp druppels. Pezen zijn weefsel met veel bindweefsel, de genezing kan soms lastig zijn. Geschikt verder voor schouder problemen, Tietze syndroom(pijnlijke aanhechting ribben aan borstbeen), achilles pees problemen etc. Dit is een lastige conditie, en staat meer in de belangstelling nu er mensen komen met long Covid.
In mijn kliniek in Schotland, Aberdeen zag ik veel patiënten met chronische vermoeidheid. Er zijn verschillende mogelijkheden tot behandeling, en er is nooit een eenvoudige oplossing. Maretak, wordt voornamelijk gebruikt ter ondersteuning van kanker, en helpt de patiënten behandelingen zoals bestraling en chemo beter te doorstaan en het helpt zeker de vermoeidheid dragelijk te houden die met kanker gepaard kan gaan. Vanuit dit gezichtsput wordt het ook bij postvirale vermoeidheid gebruikt. Met succes. De afgelopen week heb ik twee patiënten gezien die de Maretak als onderhuidse injecties regelmatig gebruiken. Een patient kon na de start van maretak haar werk weer part time oppakken, na een ziekte periode van een half jaar. Een andere persoon helpt het om zijn fysiek pittig werk vol te houden en toch wat energie over te houden voor sociale activiteiten. Het blijft een bijzondere plant
 Bovenstaande is de officiële informatie van Thuisarts.nl, een goede website met objectieve informatie.
Lichen sclerosis is een goedaardige aandoening. Het vervelende is alleen dat het goed te behandelen is, maar noot weggaat, en dus altijd aandacht vraagt. De vraag is wat kan antroposofische geneeskunde hieraan bijdragen. In dit geval zullen het aanvullende behandelingen zijn. Lichen sclerosis is een auto immuun conditie, het lichaam reageert op eigen lichaam cellen also het vreemde cellen zijn .Dit verklaart ook waarom het vaker voorkont bij mensen met andere auto immuun ziekten, zoals schildklier problemen, suikerziekte en vitiligo. Met verschillende antroposofische middelen kun je dit ondersteunen . Naast de steroiden zalf is Calendula vaginale zalf (op recept)een goede ondersteuning, ovules met Argentum of in ernstige gevallen ondersteuning met homeopathisch verdunning van Maretak. Zelf zorg met duindoorn olie afgewisseld met granaatappel olie is ondersteunend voor de vaginale huid. Mijn Collega in Krefeld, Duitsland, Bart Maris, een antroposofische gynaecoloog heeft veel ervaring op dit gebied en dit ook beschreven in een medisch handboek over gynaecologie. Zuurbranden: veel mensen hebben er last van. Soms na een overvloedige maaltijd, andere worden wakker met zure smaak in de mond.
Reflux , de zure inhoud van de maag kan de slokdarm irriteren, zelfs ontstekingen in de slopdarm veroorzaken. In de supermarket zijn veel middelen hiervoor te koop, Rennies, zantac, omeprazol. Deze middelen remmen het maagzuur en de klachten worden vaak minder. Maar pakken ze de oorzaak aan? Waarom is er reflux? Waarom sluit de sphincter van de maag niet zo goed. Veel mensen boven de 60 kunnen een hernia hiatus hebben, een deel van de maag komt boven het diafragma. Vaak merk je daar niets van, som geeft het met zuurbranden. Als de klachten na een maand met medicatie niet overgaan is het belangreich de huisarts raad te plegen, om te kijken of er geen ernstige problemen ten gronde ligt aan aan de klachten. Wat kan je zelf doen? De bekende adviezen zijn afvallen , niet vet eten, kleine maaltijden, niet voor het slapen gaan eten, pepermunt, koffie, koolzuurhoudende dranken, chocolade en pittig eten vermijden.(juist alles wat lekker is...) Het hoofdeinde van het bed wat hoger zetten, geen strak zittende kleding. Maar er zijn nog andere mogelijkheden. We hebben in het middenrif, ons diafragma een grote spier. En er zijn veel oefeningen , om het middenrif te strekken, buikspieren te versterken die kunnen helpen. Een osteopaat kan hierbij ondersteunen. Twee voorbeelden, https://www.youtube.com/watch?v=CKDAKr5eMws&t=69s https://www.youtube.com/watch?v=3HfDRC1UA0o&t=3s Succes ermee . Ieder rijpt op zijn manier, dementie is er één van- 12 november 2022
Text Johanna Priester, Overgenomen van Antroposana, November 2022 Tot onze allerlaatste levensdag is innerlijke groei mogelijk, lazen we in het zomernummer. Maar hoe zit dat dan bij dementie, waar tijdens het leven al zo veel lijkt te verdwijnen? Kan er dan ook sprake zijn van ontwikkeling? En wat is het eigenlijk, dat ons ouder wordende lichaam doet verdorren? Johanna Priester onderzoekt deze vragen vanuit antroposofisch gezichtspunt. Niet alle mogelijkheden die we als mens in ons hebben kunnen tijdens ons leven helemaal gemanifesteerd worden. Er zijn drie soorten mogelijkheden te onderscheiden. De mogelijkheden die we bij onze geboorte meekrijgen en die we als vanzelf kunnen inzetten. De mogelijkheden die we tijdens het leven ontwikkelen en die ons lichaam doen veranderen. Dat kun je terug zien In fysiognomie (gelaatsuitdrukking, rimpels), houding en het patroon van bewegen: daarin worden levenservaringen vastgelegd. Ons lichaam voegt zich naar onze activiteiten op aarde. En tot slot zijn er de mogelijkheden die niet tot wasdom komen – deze moeten wachten op verwerkelijking. ZaadkorrelDie niet tot ontwikkeling gekomen kwaliteiten gaan in de tweede helft van het leven als het ware stuwen. Ze worden steeds meer tot één geheel van krachten dat je uiterlijke lichaam begint tegen te werken. Meer en meer wordt nu het lichaam een last, een ongeschikt en onwillig werktuig dat weggeworpen moet worden. Het heeft gediend voor wat in dit leven bereikt kon worden, maar voor een volgende stap in de ontwikkeling is het niet (meer) geschikt. Alles wat bereikt is, wordt nu samengetrokken tot een soort zaadkorrel, het zaadje voor het volgende leven. En zoals de plant die zaad heeft gevormd afsterft of de vrucht die het zaad bevat verschrompelt, zo begint ook ons lichaam te verdorren zodra het zaad van dit leven zich vormt. Zonder dit afsterven, zonder de dood zouden wij ons niet verder kunnen ontwikkelen. Zouden we niet opnieuw kunnen ontkiemen en een nieuw, geschikter lichaam kunnen gaan bewonen. Tot zover een in mijn eigen woorden weergegeven fragment uit een voordracht van Rudolf Steiner (*) Uit GA 118, voordracht van 12 april 1910, (niet vertaald). Vanuit deze visie wordt begrijpelijk dat het verouderingsproces wellicht vertraagd kan worden door goed voor je lichaam te zorgen, nieuwsgierig te zijn naar nog te ontwikkelen kanten in jezelf, en open te blijven staan voor nieuwe ontmoetingen. Dat zijn op zich al groeimomenten! Hoe de dood kan verschijnenMaar op een zeker moment wordt de discrepantie tussen wat nog ontwikkeld zou willen worden en wat mogelijk is met dit lichaam te groot. En dan zijn er vele manieren (dynamieken) waarop het zaad en daarmee de dood, kan verschijnen. Misschien wordt het door een storm van de boom gerukt, nog nauwelijks rijp. Misschien blijft er vele weken een rammelend zaaddoosje overeind staan. Of het zweeft nauwelijks merkbaar als een miniscuul pluisje de hemel in, is zomaar verdwenen. Elk zaadje heeft zijn eigen manier nodig; elk mens zijn eigen manier van ouder worden en sterven. Soms ligt het zaad voor het grijpen en lijkt het gemakkelijk samen te vatten wat de betekenis van dit mensenleven is geweest. Soms is het in vele lagen verpakt en moet er lang gekauwd worden voor de essentie van iemands bestaan enigszins begrepen kan worden. UitpakkenNa de middelbare leeftijd kom je steeds meer tegen hoe het met de drie soorten mogelijkheden in jouw leven staat. In feite begin je je leven uit te pakken: de verpakking gaat er vanaf zodat je beter kunt zien wat je straks mee gaat nemen naar de andere wereld en wat je nog kunt aanvullen. Tegelijk wordt je wereld kleiner; heel geleidelijk of - door ziekte - schoksgewijs, tot je tenslotte je bed of stoel niet meer uit komt. Helemáál uitpakken gebeurt straks pas, na de dood. Het eerste dat je dan te zien krijgt is een groot levenspanorama: alles wat je hebt meegemaakt staat in één keer om je heen. Daarna komt een periode waarin je van al je daden de keerzijde gaat ervaren: wat hebben jouw daden, gevoelens en gedachten bij anderen teweeggebracht? Je wordt in feite binnenstebuiten gekeerd als je gestorven bent. Vanuit de samengetrokkenheid van je oude zieke lichaam kom je terecht in een overweldigende ongrijpbare uitgestrektheid die je niet meer kunt veranderen en die je moet ondergaan. En die weidsheid, dat ben jij zelf! UitgestrektheidVan demente mensen wordt wel gezegd: hij of zij is al vertrokken vóór hij of zij is gestorven. We kunnen het echter ook andersom te bekijken. Is het misschien zo dat de demente mens nog tijdens zijn leven iets ondergaat dat normaal gesproken pas na de dood gebeurt? Nog niet vertrokken, maar al wel binnenstebuiten gekeerd. De demente mens ervaart een ongrijpbare uitgestrektheid en voelt geen houvast meer in de aardse wereld. Hij is niet meer samengetrokken in zijn lichaam, ervaart geen centrum meer in zichzelf, maar is omtrek geworden. Zijn leven doemt voor hem op, herinneringen staan levendig om hem heen, ze zijn ‘heruitingen’ geworden. Emoties vliegen af en aan, zonder duidelijke aanleiding. Zijn dit gevoelens van hem of van de omgeving? Van nu of van toen? KiemEn toch: ook de diep demente mens is nog verbonden met de aarde, levend. De aarde is de plek waar we ervaringen opdoen, ontmoetingen hebben, leren en verzamelen. In de geestelijke wereld wordt wat we verzameld hebben verteerd en een volgend leven voorbereid. Wezenlijk nieuws kan volgens Steiner alleen op aarde plaatsvinden. Zou de ziekte dementie dan toch iets mogelijk maken, iets wat alleen kan lukken als vrijwel al het andere is uitgeschakeld? Iets wat verstand en logica, structuur en gewoontes te boven gaat? Er worden door dit ziekzijn noodzakelijkerwijs nog verbindingen gelegd met anderen (verzorgers), zij het heel diffuus. Wordt met zulke contacten wellicht iets ouds doorgewerkt, of een kiem gelegd voor een samenwerking in een volgend leven? Leren verstaanEr zijn indrukwekkende voorbeelden beschreven van mensen die in hun dementie weggestopte traumatische ervaringen uit het verleden hebben kunnen ontsluiten en daarmee enigszins helen. Zoiets is alleen maar mogelijk als naasten of verzorgers leren luisteren in de diffuusheid van de ander. Tastend, aanvoelend, zonder woorden, vanuit het hart verbinding zoekend. Luikjes in jezelf proberen te openen om de ander, die zo perifeer is geworden, te leren verstaan. Als dat geen groeimomenten zijn…! Verder lezen
|
AuteurSchrijf iets over jezelf. Het hoeft niet heel uitgebreid te zijn, een overzicht is genoeg. Archieven
Juli 2025
Categorieën |
RSS-feed